خوردند . كتاب شريف « إبصار العين فى أنصار الحسين » تأليف انديشمند فقيه ، و اديب فرزانه مرحوم شيخ محمّد سماوى كه ترجمهء آن را با عنوان « سلحشوران طف » پيش رو داريد آنجا كه قلم به دست مىگيرد و از سوز دل سخن مىنگارد ، گويى حادثهء جانگداز كربلا را در برابر ديدگان انسان ، تجسّم مىبخشد . مؤلّف با شيوهاى مستند و محقّقانه و منحصر به فرد ، به بيان حماسهء كربلا و چهره‌هاى درخشان جان‌نثاران عرصهء شهادت پرداخته و در مقام بيان نام شهداى سرافراز كربلا ، از يكصد و دوازده عاشق دلباخته ياد مىكند كه در ركاب حضرت ، در كربلا به شهادت رسيده و برخى مجروح ، ولى به فيض شهادت نايل نشدند ، و يا قبل از عاشورا ، در بصره و كوفه ، فرشتهء شهادت را در آغوش كشيدند كه اين خود براى نسل معاصر ، ترسيمى روشن از چهره‌هاى ناشناختهء اين حماسه ، تلقّى مىشود ، قهرمانانى كه با عزم و اراده و پايمردى و بىپروا و خالصانه گرد شمع وجود حسين عليه السّلام ، جان باختند تا روشنىبخش تاريخ بشر باشند ، شخصيّت برجسته و با عظمت حسين عليه السّلام در آن عرصه ، آنگاه كه نازنين قامت پاره‌پارهء اكبرش را در آغوش مىكشد و صورت به صورت فرزند مىنهد و آنجا كه پيكر مجروح غلام سياه را به سينه مىگيرد و گونه بر گونهاش مىگذارد ، و غلام در لحظهء جان دادن از شادى وفاى به عهد ، بر چهرهء مولايش تبسّمى با معنا دارد ، و آن زمان كه دستور سيراب كردن سپاه حرّ را صادر ، و مرد تشن‌هكامى را كه بعد از همه از راه رسيده ، با باز كردن در مشك آب ، حسين خود ، به او آب مىنوشاند ، عاشورا و كربلا را مفهومى صد چندان مىبخشد و اين صحنه‌ها در اين كتاب چه زيبا به ترسيم آمده است . تحقيق اين اثر ارزنده كه حاصل ده سال تلاش بىوقفهء مؤلّف انديشمند و فقيه آن است ، توسط فاضل محقق حجة الاسلام محمد جعفر طبسى « زيد توفيقه » فرزند